Van aftellen gesproken...

Dit is huiveren, dit is spanning...

Het komt akelig dichtbij. Een gemengd gevoel overvalt en overheerst.
Ik ben heel erg benieuwd naar wat er me te wachten staat en ben ervan overtuigd dat het verbluffend zal zijn, maar langs de andere kant laat je toch wat achter. Enkele zekerheden, enkele "speciallekes".
Al het papierwerk is in orde, de kronen zijn opgehaald en afscheid wordt genomen.
Intussen zijn de andere deelnemende studenten ons al heus aan het verwelkomen. Mijn study buddy mailt al naarstig heen en weer en we hebben al afgesproken voor lunch maandagmiddag. Het gaat allemaal een vaart. We zullen wel zien of hetzelfde gebeurd met de 3 maanden ginds.
Na de laatste uitleg over wat van ons verwacht qua taken etc moet toch ver alles glashelder zijn.

Het volgende bericht zal waarschijnlijk vanuit Oslo zijn!
Van aftellen gesproken...

So close, no matter how far

Damn, nu komt alles wel akelig dicht bij.
Stap voor stap komt alles in orde. Een kot is al binnen, na heel wat gerompslomp. Een eigen douche en een keuken die ik met 8 anderen zal moeten delen zijn het verdict.
Hopelijk valt het daar wat mee en komen we niet in, en vergeef me mijn taal, a shithole terecht.
De OUC (Oslo University College) onderhoudt ons goed met de nodige info en het ogen allen vriendelijke mensen. Is dat even een opluchting!
Nog een goeie maand en het is zover, bibberbibber (letterlijk en figuurlijk)!
Maar met Debbie en Gerd ben ik in goed gezelschap!
Hey ho, let's go!

Start

Hier ga ik dan...

De tijd begint te korten vooraleer ik mijn moonboots vanonder het stof zal mogen halen.
Hoe Oslo mij ontvangt, hoe ik er mijn weg zoek (en hopelijk ook vind), hoe het studeren bij tempraturen onder nul mij bevalt, en nog veel meer kan je hier weldra allemaal lezen.

Toon